Monday, October 29, 2018

Η σχέση ηλικίας, ευτυχίας και εξυπνάδας.


Ο γηραιότερος των ανθρώπων πρέπει να θεωρείται ως ο εξυπνότερος και ο ευτυχέστερος.

Wednesday, May 2, 2018

Είναι αδύνατον να επιτυγχάνονται ιδιοφυή επιστημονικά επιτεύγματα μόνο μέσω του ντετερμινισμού, δίχως την ελεύθερη βούληση.

Monday, April 2, 2018

Η ύπαρξη ως a priori.




Η ύπαρξη είναι a priori ενώ η υπόσταση a posteriori ενός

συμβάντος.

Friday, February 23, 2018



«Η διαφθορά ως εχθρός της δημοκρατίας»



    Καταρχήν, η εξουσία δημιουργεί εγγενώς τις προϋποθέσεις για την ευδοκίμηση της διαφθοράς, η οποία είναι η πρωταρχική αιτία απόληξης της δημοκρατίας και η κερκόπορτα για αριστερά ή δεξιά ανελεύθερα καθεστώτα. Ποιος για παράδειγμα θα περίμενε να εγκατασταθεί ένα τέτοιο καθεστώς σε κράτος της Σκανδιναβίας, όπου η διαφθορά είναι στα ελάχιστα παγκοσμίως επίπεδα.
  
“Η διαφθορά μιας καλής και ηθικής πολιτείας είναι το μεγαλύτερο κακό” Αριστοτέλης.

    Επιπλέον, οι πολιτικοί έχουν χρέος να υπηρετούν το λειτούργημα τους ανιδιοτελώς, ειδάλλως δεν επιτελούν την πρόοδο αλλά την οπισθοδρόμηση. 

    Εντέλει, δεν θα έπρεπε να ψάχνουν για εχθρούς εκτός των πυλών, επιδεικνύοντας πατριδοκαπηλία, δονκιχωτισμό και φαρισαϊσμό – ενδεχομένως για να αποκρύψουν την πολιτική κρίση που περνάει ο τόπος – αλλά να την προβάλει στο μέγιστο, ώστε να θωρακιστεί η δημοκρατία και να γίνει εφαλτήριο προόδου και ευμάρειας.

Monday, January 29, 2018

Ο Θεός και το όντως ον.

     Ο Θεός, ως το πρωτεύον υπερβατικό ον, παρεμβάλλεται ανάμεσα στον άνθρωπο και τον κόσμο, παρεμποδίζοντας την απο-κάλυψη του όντως όντος.

Thursday, April 27, 2017

«Ο δια-νοητικός στίβος ... “μετ' εμποδίων”»


   Κατ' αρχήν, ας φανταστούμε έναν στίβο όπου οι αγωνιζόμενοι είναι διανοητές, και το μόνο άθλημα όπου αγωνίζονται είναι αυτό του αγώνα δρόμου “μετ' εμποδίων”.

Τώρα, αν προσδιορίσουμε τα εμπόδια ως τις ιδέες των εκλιπόντων φιλοσόφων, τις οποίες παραλαμβάνουμε από τα βιβλία τους, και δεν υπάρχει κανένας χρονικός περιορισμός-μιας και όποιος αγωνιζόμενος διανοητής δεν μπορέσει να υπερπηδήσει ένα από αυτά τα εμπόδια μένει σε εκείνο το σημείο και όχι παραπέρα-τότε, ο αγωνιζόμενος που θα καταφέρει να προσπελάσει όλα τα εμπόδια, ανεξαρτήτως χρόνου, θα είναι και ο νικητής του αγωνίσματος. Ταυτόχρονα, θα κερδίσει και την εμπιστοσύνη του αναγνωστικού του κοινού, μέσω της προσφοράς σε αυτούς μιας φιλοσοφίας αυθεντικής και καθαρά επαναστατικής.



Τέλος, η μέθεξη της νικητήριας θεωρίας, ως βραβείο, θα ήταν εφικτό να πραγματοποιηθεί, εφόσον η θεωρία αυτή θα ήταν αυθεντική και θα πήγαζε από μια γνήσια ανησυχία, και όχι από μια φαυλότητα, η οποία θα βασιζόταν σε θεωρίες εκλιπόντων φιλοσόφων, και που θα οδηγούσε στον κομφορμισμό και την τελμάτωση.

Tuesday, October 21, 2014

Η οντολογία του πεδίου


Καταρχήν, όλα τα πεδία προέρχονται από τις συνισταμένες της σύνθεσης μίας συνιστώσας υλικής και μίας άλλης άυλης και οι οποίες ορίζουν τα πεδία αυτά, και κύρια και πρωταρχικά της θρησκείας1 και του καπιταλισμού2
Στη συνέχεια, εφόσον οι ακριβείς αυτοί ορισμοί, διαχωρίζουν, απομυθοποιούν και άρα αδρανοποιούν τα πεδία αυτά, οδηγούμαστε στα παράγωγα τους, τέχνη για την θρησκεία και πολιτική για τον καπιταλισμό, με την τέχνη να παράγει την φιλοσοφία και την πολιτική να παράγει την επιστήμη.
         Τελικά, μετά τον διαχωρισμό, απομυθοποίηση και αδρανοποίηση και αυτών των πεδίων, καταλήγουμε στο αρχέγονο πεδίο, το οποίο χωρίς γενεσιουργό αιτία και χωρίς παράγωγα, περιγράφει την πραγματικότητα με τον ακριβέστερο τρόπο.

1 Αυτό που ορίζει τη θρησκεία είναι το αφύσικο, ομιχλώδες και νοσηρό, της σύνθεσης του άυλου Θεού με την υλική εκκλησία, που δημιουργεί την αυτονομία της θρησκείας, εφόσον αυτή η σύνθεση οδηγεί σε μια υπνωτική συμπεριφορά που παράγει την απαραίτητη πειθάρχηση.
2 Αντίστοιχα, αυτό που ορίζει τον καπιταλισμό, είναι το αφύσικο, ομιχλώδες και νοσηρό, της σύνθεσης των άυλων τραπεζικών λογαριασμών με τις υλικές τραπεζικές κάρτες και το χρήμα, που δημιουργεί την αυτονομία του καπιταλισμού, καθώς αυτή η σύνθεση οδηγεί σε μια υπνωτική, καταναλωτική συμπεριφορά.